Bij IUI worden opgewerkte zaadcellen van de man in de baarmoeder van de vrouw ingebracht (insemineren). IUI kan de kans op een zwangerschap verhogen met zaad van de eigen partner doordat op het juiste moment in de cyclus de meest beweeglijke zaadcellen van de man in hoge concentratie dicht bij de vrijgekomen eicel worden gebracht. Zo hoeven de zaadcellen niet op eigen kracht de vaak moeilijke barrière van de baarmoedermond te passeren. In het lichaam van de vrouw kan dan een bevruchting plaats vinden, waarna de bevruchte eicel zich in de baarmoeder kan innestelen en er een zwangerschap kan ontstaan.
Voorafgaand aan de IUI behandeling moeten zowel bij u als bij uw partner een aantal onderzoeken worden verricht. Het is erg belangrijk om te weten of er voldoende beweeglijke zaadcellen in het sperma van de man zitten en/of de eileiders van de vrouw doorgankelijk zijn.
Wie komt er voor IUI in aanmerking?
IUI wordt toegepast bij:
- paren waarvan de man zaad van verminderde kwaliteit heeft
- paren waarbij de baarmoedermond van de vrouw geen, onvoldoende slijm of 'vijandig' slijm produceert, waardoor de zaadcellen niet de baarmoedermond in kunnen zwemmen.
- paren met een onvervulde kinderwens van twee tot drie jaar zonder dat er een duidelijke oorzaak te vinden is.
Als IUI behandelingen niet tot zwangerschap hebben geleid, kan IVF de volgende stap zijn.
UItvoering behandeling
De behandeling kan worden uitgevoerd in een eigen - natuurlijke- cyclus of een met hormonen gestimuleerde cyclus. Met 'cylcus' wordt bedoeld het gemiddeld aantal dagen tussen de eerste dag van de ene menstruatie tot de eerste dag van de volgende menstruatie. Met cyclusdag 1 wordt bedoeld de eerste dag van de menstruatie dat het bloedverlies echt doorzet.
