Snel terecht kunnen in het ziekenhuis en minder vaak terugkomen, dat is het grote voordeel voor de patiënt.
Neem bijvoorbeeld de patiënt met chronische hoofdpijn. In de oude situatie komt de patiënt bij de neuroloog, deze bekijkt zijn klachten en besluit dat de patiënt eerst een hoofdpijndagboekje bij moet houden en dan na een maand nog een keer terug moet komen, dan worden wat onderzoeken gedaan en zo ben je al snel een aantal weken verder voordat de uiteindelijke behandeling wordt ingezet.
In de nieuwe situatie ziet de huisarts welk traject het ziekenhuis aanbied bij deze aandoening, print het hoofdpijndagboekje uit en de patiënt begint zo dus direct al met de voorbereiding. Vervolgens bezoekt de patiënt het ziekenhuis waar, omdat het ziekenhuis al weet waarvoor de patiënt komt, eerst een aantal onderzoeken plaatsvinden. Aansluitend heeft de patiënt een afspraak bij de specialist, die aan de hand van de uitslagen een behandeling kan starten.
Enkele andere aandoeningen waar dergelijke trajecten voor worden aangeboden zijn: allergische huidaandoeningen, kleine chirurgische verrichtingen, hoge bloeddruk, spataderen, ADHD, duizeligheid, oorsuizen, chronische diarree, diabetes mellitus, glaucoom, carpaal tunnelsyndroom, chronische pijn en schoenenspreekuur.
10 juli 2007