Hierdoor wordt een ziekenhuisbed onnodig bezet. Een bed dat hard nodig is voor de volgende patiënt.
Een methode die ontleend is aan het bedrijfsleven, de Theory of Constraints, wordt gebruikt om sneller de beschikking te krijgen over een vrij bed. Er wordt begonnen op 7 verpleegafdelingen en na 18 maanden moet de methode ingevoerd zijn in het hele ziekenhuis. De overtuiging is dat hiermee de doelmatigheid en de kwaliteit van de ziekenhuiszorg wordt verbeterd.
In het bedrijfsleven is het gemeengoed dat alle handelingen die bepalend zijn voor het eindproduct continu bewaakt en zonodig veranderd worden. Ook in de gezondheidszorg komt nu meer en meer de nadruk te liggen op doelmatigheid en kwaliteit van zorg,. In het het Maasstad Ziekenhuis krijgt het bewaken en meten daadwerkelijk vorm. Direct bij opname bepaalt de dokter de verwachte ontslagdatum. Vervolgens wordt alles erop gericht deze datum te behalen. Lukt dat niet, dan wordt de oorzaak van de vertraging opgespoord. Door alle redenen van de vertraging in kaart te brengen wordt duidelijk wat de meest voorkomende oorzaak is. Voor deze zwakste schakel tussen opname en ontslag wordt een oplossing gevonden zonder extra personeel of middelen. Daarna begint het bewaken van de ligduur opnieuw. Zo ontstaat een continu verbeterproces van bewaken, opsporen en oplossen wat uiteindelijk moet resulteren in een verkorting van de opnameduur waardoor het Maasstad Ziekenhuis de beschikking krijgt over meer opname capaciteit zodat meer mensen sneller en beter geholpen kunnen worden.