Epilepsie

Eén op de 150 Nederlanders heeft epilepsie. Epilepsie is een hersenaandoening die zich uit in de vorm van (kortdurende) aanvallen. Dit wordt ook wel insult genoemd. Door het afgeven van elektrische impulsen communiceren hersencellen met elkaar. Bij een epileptische aanval worden sommige hersencellen overactief en gaan in het wilde weg elektrische signalen afgeven. Er ontstaat een plotselinge, tijdelijke verstoring van het elektrisch evenwicht in de hersenen. De verschijnselen van epilepsie hangen samen met de ernst en de plaats van de 'kortsluiting' in de hersenen.

Op deze pagina is er informatie te vinden over de vormen van epilepsie, de klachten, de onderzoeken, de behandelingen en de epilepsieverpleegkundige.

Vormen epilepsie

Er worden verschillende vormen van epilepsie onderscheiden:

1. Gegeneraliseerde aanvallen waarbij beide hersenhelften zijn betrokken, bestaat uit:

  • Tonisch-clonische aanvallen, die worden gekenmerkt door aanvalsgewijs optredende trekkingen (schokkende bewegingen van armen en benen), en die gepaard gaan met bewusteloosheid. Dit is de meest bekende vorm van epilepsie. De aanval wordt vaak vooraf gegaan door een schreeuw, die het gevolg is van een samentrekking van de buikspieren tijdens de stuip. Daarnaast kan er een tongbeet en verlies van urine bij optreden.
  • Absences, de zogenaamde aanvallen van 'afwezigheid', waarbij de patiënt gaat staren en het contact met de omgeving verliest, zonder daarbij bewusteloos te raken en te vallen.

2. Partiële aanvallen, waarbij alleen een deel van de hersenen is betrokken, bestaat uit:

  • Eenvoudig partiële aanvallen. Bij deze vorm is er sprake van een ontlading die zich alleen plaatselijk voordoet, met daarbij verschijnselen die horen bij het desbetreffende hersendeel. Dit kunnen trekkingen van een arm of een been zijn. De aanval kan daarna weer overgaan, maar het kan zich ook uitbreiden tot een grote aanval.
  • Complex partiële aanvallen. Deze aanvallen kunnen zich uiten in de vorm van plotseling optredende episoden met psychische stoornissen (bijvoorbeeld schemertoestanden, waarbij de patiënt kan gaan dwalen of zwerven, zonder zich daar achteraf iets van te kunnen herinneren) en bewegingsautomatismen (waarbij bijvoorbeeld stereotype bewegingen zoals friemelen met de handen en smakkende mondbewegingen worden gemaakt).

Een aantal vormen van epilepsie is leeftijdsgebonden. De aanvallen komen dan in een bepaalde leeftijdsperiode voor. Met het ouder worden kunnen ze ook verdwijnen. Veel vormen van epilepsie worden echter veroorzaakt door aanleg, een hersenziekte of een hersenbeschadiging. Die aanvallen verdwijnen meestal niet spontaan.

Neurologie
Alle aandoeningen & ziektebeelden van A tot Z